Kiedyś dawno temu pisałam przez jakiś czas blog o POZYTWNYM MYŚLENIU.

Był dla mnie odskocznią od codzienności.

Wpadał mi do głowy pomysł, szukałam informacji i pisałam, mając z tego ogromną frajdę.

Już wtedy byłam prowadzona w stronę SŁÓW, które niosą coś dobrego, pełnego OPTYMIZMU.

Ale jeszcze tego nie rozumiałam.

W mojej podświadomości było wtedy całe mnóstwo przekonań, które projektowały moje życie.

Jego ciężkość, trud, walkę, problemy finansowe, kłopoty w związku.

Kontynuowałam wzorowo cierpienie Kobiet z mojego rodu.

Nie potrafiłam tych przekonań zmieniać.

Choć życie mi podpowiadało „SŁOWA i OPTYMIZM, hop hop, jesteśmy, meldujemy się”, to będąc w frustracji miałam zniekształcony obraz tego, co mogę zrobić, jak mogę się czuć, co mogę dla siebie wybrać, by to zakończyć.

Temat SŁÓW i MYŚLI do mnie powracał na przestrzeni tych lat.

Zaczytywałam się książkami o potędze podświadomości, nauczyłam się przepisywać przekonania w notatniku, poznałam magię tworzenia wizji, wizualizacji itd…

Chciałam wierzyć w skuteczność Tego wszystkiego, jednak rozglądając się wokół mój entuzjazm opadał.

Do czasu.

Do momentu, gdy uświadomiłam sobie „Hello, to przecież działa!”

Zaczęłam analizować różne etapy mojego życia, mieszkania, w których wtedy mieszkałam, okoliczności wokół mnie.

I tak, to naprawdę działa.

Życie dostraja się do mnie nieustannie.

Do tego,

co myślę o sobie,

jakie możliwości dla siebie uważam za osiągalne,

na ile ufam, że jestem Boską Istotą.

Koło się zamknęło.

Wróciłam do magii SŁÓW i MYŚLI.

Do tego, że są wszystkim.

Do tego, że NA POCZĄTKU BYŁO SŁOWO.

I nic więcej nie jest mi potrzebne.

Wszystkiego, co najlpsze

Lidia